Jirattipond님의 프로필Welcome 2 *^*ll~taTae~ll...사진블로그리스트기타 ![]() | 도움말 |
|
Welcome 2 *^*ll~taTae~ll*^* spaces ja3월 24일 เมย์ มันก็จิงอย่างที่เค้าว่ากัน ว่า "เวลาเปล่ยน คนมันก็เปลี่ยน"
ทำไมนะ เข้าใจอยู่ ว่า คนเราต้องเปลี่ยนตัวเองให้เข้ากับสิ่งใหม่
แต่ ทำไม ไม่รักษาสิ่งที่ มีอยู่แล้วให้มันดีเหมือนเดิม ??
ไหนใครบอกว่า หยังไงกูก็ยังเป็นเพื่อนมึงนะ กูยังรักมึง
แล้วสิ่ง ที่ทำ มันเหมือน กับ คำ ที่ได้พูดไว้มั้ย ??
ไหนใครบอกว่า มึงอ่ะชอบลืมเพื่อน ชอบลืมกู
เคยย้อนดูตัวเองมั้ย ว่า ที่ทุกวันนี้ ที่มึงทำอยู่อ่ะ
เค้าเรียกว่าอะไร มึงไม่เคยติดต่อกูมานานกูก็ไม่ว่า
เพราะก็เข้าใจว่า มึงคงงานเยอะ เดี๋ยวมึงมีเวลาเราค่อยไปเที่ยวกัน
แต่พอนัด กันมาทีไร มึงก็เบี้ยว ตลอด ทำไมเหรอ
มึงไม่อยากไปเที่ยวกับพวกกูเหรอไง มึงรับปากตลอด
แต่มึงก็ไม่เคยจะไป กูเข้าใจมาตลอด ว่า
กู กับ มึง อ่ะเป็นเพื่อนที่สนิทกันเลยนะ แต่กูคงคิดไปเอง
มึงอ่ะคือเพื่อนสนิทคนหนึ่งของกู แต่ว่ากูไม่ใช่เพื่อนสนิทของมึง
กูไม่รู้หรอกนะว่ามึงคิดว่า กู เป้นคนยังไง แต่ก็นะ
บอกตรงๆ ว่า น้อยใจว่ะ เพื่อน ที่กูรัก กลับมาทำหยังงี้
กูไม่รู้หรอกนะว่ามึงจะได้อ่านรึป่าว
ถ้า มึงได้ เข้ามาอ่านก็ดี สิ แต่ก็นะ
มึงอาจจะบอกว่า กูคิดมาก ก็ได้ ใช่แล้ว กูคิดมาก
แล้วก็คิดมาตลอด หลังจากวันที่กูถามเกรดมึง
กูไม่เข้าใจทำไมแค่เกรดมึงถึงบอกกูไม่ได้
ที่จิงกูก็รู้อยู่ว่าเกรดมึงได้เท่าไหร่ เพราะ วันนั้น
กูเล่นเอ็มแทนกิ๊ก แต่กูอยากลองถามดู
ว่ามึงจะบอกกูมั้ย แต่มึงก็ไม่บอก ไม่เป็นไรมึง
กูจะถือซะว่า ที่ผ่าน มา กูคิดไปเอง ล่ะกัน
ว่าเราสนิทกันมาก สามารถ บอกกันได้ทุกเรื่อง
มึงอาจจะมอง ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องไรสาระ นะ
แต่ถ้ามึงเป็นกู ล่ะมึงจะรู้ ว่ามันรู้สึกยังไง
มันไม่แปลกหรอกที่ มึงจะเลือก ไว้ใจ ใครก็ได้
กูดัน เสือกไปอยาก ให้มึง มาไว้ใจกู เอง
ไม่เป้นไรมึง กูคงไม่น่าไว้ใจพอสำหรับมึง
แต่กูก็ยังดีใจนะ ที่กูได้เป็นเพื่อนมึง และ
บางครั้ง
มึงก็ยังเล่าเรื่องหรือปรึกษากู
ขอบคุนนะที่มึงเป็นเพื่อนที่ดีสำหรับกูมาตลอด
ยังไงกูก็ยังรักมึงเหมือนเดิมแหละ ก็มึงเพื่อนกูนิ
3월 16일 *0*ไหล่ของกู มันไม่ได้มีความหมาย เพียงเพื่อประคองหัวกูไว้คนเดียวเท่านั้น
แต่มึงสามารถใช้มันเพื่อประคองหัวมึงได้ด้วย... เสื้อของกู ไม่ได้มีไว้เพื่อห่อหุ้มร่างกายของกูเพียงอย่างเดียว
มันพร้อม ที่จะเป็นที่เช็ดน้ำตา และสั่งขี้มูกของมึงถ้ามึงต้องการ...
แขนของกูไม่ได้มีไว้จูงหมาเล่น
แต่มันสามารถใช้ประคองมึงเมื่อมึงจะล้มแต่ถ้ามึงล้มไปแล้ว กูก้อยังมี มือ อีกหนึ่งคู่ไว้ฉุดเมิงขึ้นมา
ปากของกูไม่ได้มีไว้พูดพร่ามและกินทั้งวันหรอกนะ
แต่มีไว้พูดไห้กำลังใจ มึงเมื่อถึงเวลาที่จำเป็น
ตาของกูมีไว้เพียงเพื่อกระพริบขึ้นลงซะเมื่อไหร่ กูเอาไว้ใช้มัน
มองสิ่งดีๆในตัวมึงตั่งหาก ฟันของกูไม่ได้มีไว้กัดใครๆเค้า
แต่กูมีไว้เพื่อประดับเหงือกทุกครั้งที่ยิ้มไห้มึงไง หูของกูก้อไม่ได้มีไว้เพื่อเจาะรูแขวนเครื่องประดับแต่ใช้มันฟังมึง
เมื่อ มึงต้องการระบายอะไรออกมาไห้กูฟัง ตีนของกูไม่ได้มีไว้สะสมกลิ่น ถึงมันอาจจะมีบ้างก้อเหอะนะ แต่กูใช้ตีน กู
เดินอยู่ข้างๆมึงนี่แหละ จะไม่ไปไหนไกล สมองของกูอาจจะไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาสอบนัก
แต่มันจะทำงานหนักเมื่อมึง ต้องการความช่วยเหลือ
และหัวใจของกูก้อไม่ได้มีไว้เพื่อสูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียว
แต่มันทำหน้าที่เก็บมึงไว้ข้างในด้วย เพราะมึงคือหน้าหนึ่งในประวัติศาสตร์ของกู 3월 11일 สิ่งที่ขาดอาจเป็นสิ่งที่เติมเต็มแปลกมั๊ย..ใคร ๆ ก็คิดว่าเวลากับนาฬิกาเป็นสิ่งที่คู่กันเสมอ
จริง ๆ แล้ว มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นซักหน่อย
เวลา... เดินไปข้างหน้า นาฬิกา.. เดินอยู่ที่เก่า
เวลา..เราไม่อาจย้อนกลับ นาฬิกา..เราหมุนย้อนมันได้
เวลา..เมื่อสูญเสียไม่อาจเรียกร้องคืน นาฬิกา..เสียก็ซ่อมหรือซื้อใหม่ไปเลย
เวลา..ได้มาฟรีๆ ไม่ต้องแลกกะอะไร นาฬิกา..ยิ่งสวยยิ่งแพง ใช้เงินซื้อมาทั้งนั้น
แล้วอย่างนี้มันจะคู่กันได้ยังไง ในเมื่อมันแตกต่างกันเหลือเกิน
แต่ถามหน่อย..ถ้าไม่มีนาฬิกา จะรู้เวลามั้ย หรือถ้ามีแต่นาฬิกา แต่ไม่รู้จักเวลา จะมีประโยชน์อะไร
ถึง 2 สิ่งจะแตกต่างกัน แต่ถ้ามันจะคู่กันแล้ว ย่อมมีจุดร่วมกันเสมอ เพียงแต่จะมองเห็นรึป่าว ?
ฉันกันเธอ..อาจจะไม่มีอะไรเหมือนกัน
ฉันกับเธอ..มีความคิด และวิถีชีวิตที่แตกต่างกัน
ฉันกับเธอ..อาจเดินกันคนละเส้นทาง
ฉันกับเธอ..อาจมีความฝันที่ห่างไกลกัน
ฉัน..อาจเหมือนเวลา ที่ ชอบเดินไปข้างหน้า หาสิ่งใหม่ๆที่ ท้าทายโดยทิ้งหลายสิ่งไว้ข้างหลัง
เธอ..อาจจะเหมือนกับนาฬิกา ที่ยังเป็นแบบเดิมๆ ใช้ชีวิตและทำหน้าที่ไปเรื่อยๆ ในมุมเก่าๆ
ฉันอาจไม่พบกับเธอเลย ถ้าฉันยัง ดึงดันจะมองแต่ข้างหน้า
ฉันอาจไม่พบกับเธอเลย ถ้าฉันไม่มอง ไปข้างหลัง
เธอยังไม่เห็นฉัน เพราะ เธอยังอยู่แบบเดิมๆ
เธอยังไม่เห็นฉัน เพราะ เธอยังก้มหน้าก้มตา ทำแต่ หน้าที่ของเธอไป
แต่ฉันยัง เฝ้ามองเธอ เฝ้ารอ..คามแตกต่าง อาจสร้างกำแพงบังเธอเอาไว้
แต่ฉันยังเชื่อมั่น ว่า สักวันสิ่งนั้นแหละ ที่จะเชื่อมโยงใจเราเข้าหากัน
ความแตกต่าง จะเติมเต็มส่วนที่เราขาดหาย และ สุดท้าย
ก็จะเหลือเพียงแค่คำว่า..กันและกัน
เหมือนกับ เวลา และ นาฬิกา ที่ยังคู่กันเสมอ และ ตลอดไป
P'$
ยังไงความเป็นเพื่อน..ของเราก็ยังคงอยู่ถึงแม้ว่าเราจะมีความแตกต่างกันในหลายๆเรื่อง
แต่สิ่งที่ต่างนั้นแหละมันเป็นสิ่งที่สามารถทำให้เราอยู่ด้วยกันได้โดยไม่มีปัญหา
เพราะ ในบางอย่าง และเพื่อน เหล่านี้แหละ จะมาช่วยเติมสิ่งที่ขาดไปในชีวิตเรา
มาเติมเต็ม ให้กับชีวิตเรา ขอบคุณนะ ที่มอบ สิ่งที่ดีๆทั้งหลาย มาให้เรา
ขอบคุณที่ช่วยเติมเต็มชีวิตเราให้มีสีสันมากขึ้น
ขอบคุณที่ทำให้ชีวิตของเราเป็นชีวิตที่ไม่น่าเบื่อ
ขอบคุณ จริงๆ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง ที่ไม่อาจจะ สามารถอธิบาย ออกมาเป้นคำพูดได้
เรารักพวกแกนะ รักมากๆ รักเพื่อนๆ ทุกคน
โดยเฉพาะ เหมี่ยว กิ๊ก ติน อุ๋ย ยุ้ย ฝน พี่มัท จิ๊บ หลี นุ๊ก ยี เจน กิ๊ฟ ตาล เพื่อนๆ 605 และอื่นๆ อีกมากมาย
|
|
|
|
| เหมือนกับเวลาและนาฬิกา ที่ยังคู่กันเสมอมา และตลอดไป | | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
เย้ !!!
พรุ่งนี้จะได้ไปเที่ยวน้ำตกก่ะเพื่อนๆ แล้ว
อยากให้ถึงเร็วๆ จังเลย !! *0*
|
|